Bezsenność

Jeden umysł, co przemierza bezkresne laguny

Znam sekret sztuki co im zerwie struny

Nie zdradzę receptury, na kartce kreślę runy

Wdycham gęste chmury, masz to bez cenzury

A te we megle tłumy, ich świat jest zepsuty

To bezsens który wessie głupich

Jak czerwie z Diuny, wiesz, wiecznie suszy

Tych Perseuszy pod spojrzeniem Meduzy.

Gdy wyboru nie masz za nic masz kwestię zguby

Nie możesz, jak Piłat, umyć ręce od próby

Chcę więcej muzy aż zapłoną w mieście łuny

Gdzie częste próby znaleźć szczęście gubi

Niejeden, efekty, skutki jak kręgi na wodzie

Poszerzają się codzień, ja tylko robię swoje

I tylko tęsknię głupi do jej miękkiej skóry

Patrzę bezsennie w sufit, ale sen nie cuci,

kurwa co jest!?

(bez)

(bezsens)

(bezcel)

(bez niej)

(bezsen)

(bezsenność)

Zamiast zegarka cyka hajhet, już po drugiej

Siadam zaczynam pisać bo i tak dziś nie usnę,

Spojrzenie nieufne, ciasne masy ludzkie

W mieście, tu gdzie znaleźć kąt swój trudniej

To jak grać w dziada w budce telefonicznej

Celem zdobyć te hajsy, niech płyną jak Jangcy.

Każdy tak patrzy i jebać skrupuły

Każdy marny pucybut chce fortuny.

Widzę w mroku wyrastające kontury miasta

Myślę o podróży, miasto nas zniewoliło,

Gdzieś tam Jezus z Rio obejmuje zachodzące słońce,

Które za parę godzin dotknie ulic

Rozpocznie który to już dzień w dzień toniemy w robocie,

Udając że to nie my gonimy w peletonie,

Rymy w telefonie, bezsenne nocne myśli

Cenie sobię te chwile jak żadne inne wiesz?

To takie dziwne...