zwrota

Naładowany jak strzelba, szybciej niż jedna Wenta

Wjeżdżam w pejzaż tej całej rap sceny, zjadanej w trzewiach od gangreny

Sam kiedyś patrzyłem zajarany na rap klipy jak na czary

Na samary szedł hajs, na rapy czas

Myślałem wtedy że jeśli tej gry zasady poznam

Błędy wady od razu znikną jak skręty, lole, co smole jak najęty

Dziś, chociaż wiem, że rap nie powie mi którędy iść, sny ziścić

To oprócz whisky i rizli zostały mi bit i skillsy

I od techniki po tricki w bity wnikliwie wbite linijki

Myślisz że jestem nikim dziś, z zewnątrz, że żyję czyimś życiem

Bo pierdole splendor a mój rap to niszczyciel?

Wybicie się dziś, czy wypicie trzech piw na kaca

To dylemat między zrób pajaca z siebie a niezależnie rób tak jak ma być

Wciąż nie wiem jak mam żyć

Jak patrzyć w przyszłość, nie zniknąć bez śladu

Jak patrzyć na gwiazdy, tam wysoko u góry

Nie ich odbicie w kałuży

Mieć hajs na ruchy a nie żeby nadużywać życia, używek, picia

Ty, kiedy masz hajs to go lubisz wydać

A kiedy go brak to dusi jak strzyga

Widać często po nas, że lubimy skuna w bletkach

Do tego słychać manię słów na pętlach

Kurwa, gdzieś mam twój na ten rap pogląd

Gdy tu najebka kosztuje mnie sporo sił

Follow me, nie po high-life

Raczej nine-to-five, co funduje ten rap-time

Bazgram dalej choć nie mam dziewięciu żyć

Pięć zdarza się bić ostatnio rzadziej ale zawsze

Pozwól że odkryję kartę, jedną z wielu, pół żartem

Pił serio i chyba mam problem

Bo niby mam już być dorosły a nie dorosłem...